September 26, 2007
· Filed under Uncategorized
ในเรื่องผู้นำนั้น ผมสามารถตอบคำถามหลายๆอย่างที่ๆผมคิดและเข้าใจได้ในเรื่องของผู้นำที่ดีควรจะเป็นอย่างไร ซึ่งในพื้นฐานส่วนตัวผมนั้นผมคิดว่าผู้นำที่ดีคือ ต้องเก่ง และ รู้จักวางตัวในสถานการณ์ต่างๆได้ดี ถูกกาละเทศะ อย่างที่ผมเคยพูดและยกตัวอย่างบุคคลไปในคาบเรียนเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
ในลักษณะที่ว่า ผู้นำต้องรู้จักวางตัวนั้น ผมนั้นหมายความว่า นอกจากการที่รู้จักวางตัวไม่ว่าจะตามสถานที่ต่างๆหรือการวางตัวต่อผู้ใหญ่แล้ว ผมยังหมายถึง การรู้จักเอาตัวรอดในสถาการณ์นั้นๆ โดยพื้นฐานที่บ้านผมนั้น พ่อผมท่านได้สอนให้รู้จักเวลา งานคืองาน เล่นคือเล่น และที่สำคัญท่านได้ย้ำเรื่องการรู้จักเอาตัวรอด เป็นยอดดี เห็นประโยชน์ส่วนตัวโดยเฉพาะเรื่องที่สำคัญมาก่อนประโยชน์ส่วนรวม ซึ่งบางคนอาจจะมองว่า การกระทำอย่างนี้เป็นเรื่องของคนที่เห็นแก่ตัว แต่ผมกลับมองว่า ถ้าเรารู้จักใส่ใจดูแลตัวเองให้ได้ดีแล้ว เรื่องของส่วนรวมก็สามารถทำให้ได้ดีเช่นกัน สิ่งนี้ผมจึงคิดว่าเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยึ่งในเรื่องของผู้นำ ถ้ามองในวิชาการนิดนึงก็น่าจะเป็นเรื่องการจัดการเวลาของตัวเอง การเรียงลำดับและแบ่งความสำคัญก่อนหลัง ว่าอะไรสมควรมาก่อนมาหลัง
หลังจากฟังอาจารย์บรรยายแล้ว ก็ทำให้ผมรู้ว่า ผู้นำ ในตัวอย่างที่อาจารย์ยกขึ้นมานั้นเหมือนกับว่าจะเป็นผู้นำในอุดมคติ ผมว่าคงจะไม่มี หรือ หายากมากๆในโลกนี้ ผู้นำจริงๆแล้วก็ต้องมีจุดเด่นของแต่ละบุคคลอยู่แล้ว ซึ่งผมคิดว่า ผู้นำจริงๆแล้วนั้น ถ้าไม่พูดถึงบุคคลระดับผู้บริหาร โดยเอาแค่ตัวเรา เราทุกคนก็เป็นผู้นำในเรื่องต่างๆอยู่แล้ว โดยแต่ละคนจะมีลักษณะเด่นที่แตกต่างกันไป จากที่ผมเรียนวิชานี้ถึงจะไม่กี่เดือน ทำให้ผมมองเห็นจุดเด่นของคนแต่ละคนในกลุ่มมากมาย ซึ่งถ้ามีเวลาในการเรียนมากกว่านี้ อาจจะทำให้รู้จักคนในกลุ่มแล้วมองเห็นจุดเด่นในเรื่องต่างๆได้มากกว่านี้ก็เป็นได้
September 20, 2007
· Filed under Developing Leader
วันเสาร์ที่ผ่านมาได้มีการเรียนเกี่ยวกับเรื่องการสร้างแบบประเมิน ซึ่งก่อนจะมีการเรียน ผมคิดว่าในการทำแบบประเมินนั้น ไม่จำเป็นต้องผ่านกระบวนการคิดที่มากมาย แตหลังจากที่ได้ฟังบรรยายแล้วทำให้รู้สึกว่า ทำไมถึงวุ่นวายขนาดนี้ แต่ก็ทำให้ผมรู้สึกถึงความสำคัญของการประเมินมากขึ้น เพราะเราต้องใช้ผลของการประเมินไปเป็นตัวชี้วัดต่างๆ ทั้งในปัจจุบัน และในอนาคต
ในการทำงานทุกๆครั้ง ถ้ามีการประเมินผลการทำงาน ผลจากการประเมิน ก็เป็นส่วนช่วยในการพัฒนางานให้ดีขึ้น ทำให้เราทราบถึงปัญหาของงาน ทราบว่าเราต้องแก้ไขอะไรบ้าง ถึงจะให้ได้งานที่ดีขึ้น
ในแบบประเมินหลายๆแบบที่ผมเคยได้ผ่านการทำหรือเคยเห็นมานั้น ผมชอบแบบประเมินอยู่แบบนึง คือ แบบประเมินเกี่ยวกับตนเอง มันทำให้เราได้รู้ถึงลักษณะและมุมมองบางมุมของตนเอง ที่แม้แต่ตัวเองยังไม่รู้ คราวนี้ผมก็มีหนังสืออีกแบบ ที่ภายในเล่มจะมีแบบประเมินเกี่ยวกับตนเอง และแบบสอบถามต่างๆ ถ้าคนที่เคยเห็นหนังสือเรื่อง “7 อุปนิสัย สำหรับผู้ทรงประสิทธิผลยิ่ง” อาจจะคุ้นๆกับหนังสือเล่มที่ผมจะกล่าวถึงต่อไปนี้ก็ได้ เพราะชื่อคนแต่งนี้ คล้ายๆกันมาก หนังสือที่ว่านั้นชื่อ “6 การตัดสินใจท้าทายชีวิตวัยรุ่น” โดยผู้แต่งนั้นชื่อ Sean Covey นอกจากจะมีแบบประเมินแล้ว(ซึ่งเป็นส่วนนึงของหนังสือ) ภายในหนังสือจะมีเรื่องราวต่างๆมากมายที่ส่งผลให้เรารู้จักการบริหารจัดการตัวเราเอง การเรียงลำดับความสำคัญ การรู้จักหาความสุขใส่ตัว และอื่นๆมากมาย ลองหาอ่านได้นะครับ

ตัวอย่างหนังสือครับ
September 13, 2007
· Filed under Uncategorized
การเรียนรู้ในวันเสาร์ที่ผ่านมานั้น ทำให้ผมนึกถึงหนังสือที่ผมเคยอ่านเล่มนึง ชื่อเรื่อง”กว่าจะเป็น 26 สุดยอดสินค้าขายดีของญี่ปุ่น” ซึ่งหนังสือเล่มนี้จะกล่าวถึง ประวัติความเป็นมา แรงบันดาลใจ การสร้างสรรค์ ปัญหาและอุปสรรคต่างๆ โดยกว่าจะเป็นสินค้าที่เราเห็นๆในปัจจุบันได้ผ่านกระบวนการคิดและสร้างสรรค์มากมาย ยกตัวอย่างสินค้าเช่น นิสชิน คัพ นู้ดเดิ้ล หรือ ที่คนไทยเรียกติดปากว่า มาม่าคัพ นั้น เกิดจาก ที่ นาย โมโมโฟกุ อันโด เดินผ่านร้านราเมน และเห็นคนนั่งทานราเมนอยู่ จึงคิดว่า จะทำอย่างไรถึงจะนำราเมนมาทานที่บ้าน ราคาถูก และเก็บรักษาได้นาน ความสงสัยนี้ทำให้เกิด “บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป” ขึ้นมาและพัฒนามาจนกลายมาเป็น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบถ้วย ที่เราเห็นในปัจจุบัน (รายละเอียดไปหาอ่านได้ในหนังสือนะครับ)
สินค้าทุกอย่างล้วนเกิดจากความคิดสร้างสรรค์ โดยทุกอย่างเกิดจากการคิดนอกกรอบ การมองสิ่งที่คนอื่นๆไม่รู้จักมอง และการรู้จักตั้งปัญหาที่เกิดจากความสงสัยในสิ่งๆที่ผู้คิดค้นสังเกตเห็น แล้วทำการหาคำตอบของปัญหานั้น ถ้าทุกคนรู้จักสังเกตสิ่งต่างๆรอบๆตัว ตั้งคำถาม และหาคำตอบ ไม่แน่นะครับ คุณอาจจะเป็นบุคคลที่สามารถคิดค้นนวัตกรรมใหม่ๆของโลกขึ้นมาก็ได้…
รูปตัวอย่างหนังสือนะครับ ใครสนใจจะอ่านก็มายืมผมได้นะครับ หรือใครอยากจะซื้อเก็บไว้ก็ไปหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไปครับ

September 9, 2007
· Filed under Uncategorized
เรื่อง เศรษฐกิจพอเพียง

แค่ตัวอย่างนะครับ
September 3, 2007
· Filed under Developing Leader
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ได้มีอาจารย์พิเศษมาบรรยายในขั้นเรียน เรื่องๆนึงที่ผมฟังแล้วติดใจคือ เรื่อง “คุณสมบัติที่ควรจะมีของผู้นำประเทศในปัจจุบัน” โดยถ้าผมให้เลือกระหว่างคนดี กับ คนเก่ง ควรจะให้ความสำคัญเรื่องใดก่อน ผมว่าหลายคนก็คงอาจจะมีคำตอบอยู่แล้ว
ผมขอยกตัวอย่างให้ได้พิจารณานะครับ ในยุครัฐบาลทักษิณ เหตุที่อดีตนายกทักษฺิณ ชินวัตร ได้ก้าวขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีนั้น มาจากที่คนทุกคนก็คิดว่า คนรวยไม่โกง คนทำธุรกิจด้วยตัวเองและประสบความสำเร็จนั้นเป็นคนเก่ง โดยเหตุผลนี้แหละทำให้อดีตนายกทักษิณ ได้ก้าวขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีคนถัดมา ต่อจากนายชวน หลีกภัย หัวหน้าพรรคประชาธิปปัติย์ สมัยนั้น
จากการบริหารประเทศเพียงไม่กี่ปี ยุครัฐบาลทักษิณได้แก้ปัญหาเศรษฐกิจของประเทศจากที่เป็นหนี้ IMF อยู่เป็นหมื่นล้าน ดัชนีหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ร่วงลงเหลือไม่ถึงสามร้อยจุด และมีเงินทุนสำรองระหว่างประเทศอยู่ไม่ถึงพันล้านดอลลาร์ รัฐบาลชุดนี้สามารถใช้หนี้ได้หมด ทำให้เกิดการลงทุนจากต่างประเทศมากขึ้น ตัวเลขอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น หุ้นทะยานขึ้นทำสถิติใหม่เมื่อเทียบกับปี 40 และ มีเงินทุนสำรองระหว่างประเทศถึงระดับ 5 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ
แต่ไม่นานหลังจากรัฐบาลชุดนี้ได้ผ่านคืนวันอันแสนสุขมาหลายปี ในปี 2547 ทาง โมเดิร์นไนทีวี ได้มีคำสั่งให้ยกเลิกรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ ของ นาย สนธิ ลิ้มทองกุล เนื่องจาก นายสนธิ ลิ้มทองกุล ได้ไปวิจารณ์ นายกรัฐมนตรีทักษิณ ชิณวัตร เรื่องการแต่งตั้งพระสังฆราช ซ้ำซ้อน ด้วยเหตุนี้รายการนี้จึงถูกสั่งให้ปิดไป หลังจากเหตุการณ์นี้ ทำให้เกิดปรากฎการณ์ ผ้าพันคอสีเหลือง โดยกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เกิดขึ้น เพื่อขับไล่ นายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชิณวัตร ให้ลงจากการเป็นนายกรัฐมนตรี กลุ่มพันธมิตรได้กล่าวหาเรื่องคอรัปชั่นของรัฐบาลชุดนี้มากมาย ส่วนใหญ่จะเป็นการคอรัปชั่นเชิงนโยบาย เช่น พรบ การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ซึ่งในการคอรัปชั่นในยุคนี้มีกระบวนการที่ซับซ้อนยากที่จะสาวถึงตัวการใหญ่ และกรณีการขายหุ้นในกลุ่มชิน ของนายกทักษิณ ชิณวัตร ซึ่งการขายหุ้นนั้น เป็นการขายสัมปทานดาวเทียมที่ได้รับจากรัฐให้แก่สิงคโปร์ ในช่วงนี้ทำให้เกิดคำถามต่อผู้นำในเรื่อง คุณธรรม จริยธรรมเกิดขุึ้น
จากการเรียนรู้ได้อดีต หลายคนอาจจะตอบได้ว่าบุคคลที่จะมาเป็นผู้นำของประเทศนั้น คุณสมบัติที่สำคัญ ควรคำนึงถึงเรื่องใดก่อนกัน ระหว่าง คนดี กับ คนเก่ง โดยในส่วนตัวผมนั้นคิดว่า บุคคลที่จะมาเป็นผู้นำประเทศนั้น ผมจะให้ความสำคัญในเรื่องบุคคลที่เก่ง มีความสามารถมาก่อนเป็นอันแรก หลังจากนั้นจึงพิจารณาในเรื่องของความดี ส่วนเหตุผลนั้น ถ้าใครสงสัยค่อยมาถามผมได้ครับ
ปล ถ้าผมมีเวลาว่าง ผมจะโพสตอบนะครับ (ตอนนี้ไม่ไหวง่วงนอนมากๆ พิมพ์ไม่ไหวแล้วครับ)
August 23, 2007
· Filed under Uncategorized
ก่อนอื่นต้องขอโทษทุกคนด้วยที่ไม่ได้เข้าร่วมประชุมครั้งที่แล้วเนื่องจาก วันนั้นคุณยายของผมท่านได้เสีย ผมจึงต้องกลับมาที่จังหวัดน่าน (บ้านเกิด) เพื่อมาเรื่องงานศพคุณยายของผม ซึ่งปัจจุบันผมก็อยู่ที่บ้านผมเอง
ผมได้ส่งแบบประเมินไปทางอีเมลเพื่อให้อาจารย์โจได้ตรวจดูก่อนจะทำการประเมินทุกคน ซึ่งคาดว่าไม่น่าจะมีปัญหา และน่าจะเริ่มประเมินทุกคนได้ในการประชุมครั้งถัดไป (ก่อนไปเขาหินซ้อน)
ส่วนในการประเมินเรื่องอื่นๆนั้น ผมได้แค่จำนวนคร่าวๆมาประมาณ 800 ชุด จาก นักศึกษาทั้งหมด ทั้งจากบาดมด และ บางขุนเทียน
ปล ในการประชุมครั้งหน้า ผมอยากจะให้มากันทุกคนนะครับ จะได้เริ่มทำแบบประเมินกันครับ
August 11, 2007
· Filed under Developing Leader
ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ทำ Blog ช้ามาก เนื่องจากสอบใกล้เสร็จ วันนี้ (11/08/2550) ผมเลยได้โอกาสอัพเรื่องการเรียนรู้ของวันที่ 4 ที่ผ่านมา (ผมสอบเสร็จไปแล้ว 4 วิชา เหลืออีก 1 วิชา)
วันนี้อาจารย์ได้นัดให้พวกเราไปรายงานผลจากการประชุม ของทุกๆครั้งที่ผ่านมา แล้วสรุปให้อาจารย์ฟังว่าตกลงเราจะทำโครงงานอะไรกันดี ซึ่งในวันนี้เราก็ได้มีโอกาสคุยกันอีกครั้งต่อหน้าอาจารย์ โดยมีอาจารย์คอยให้คำแนะนำและติชม จากการที่เรานั่งคุยกันหลายๆครั้งทำให้ผมรู้สึกได้ว่า เพื่อนๆ ทุกคนพัฒนาตนเองมากขึ้นจากครั้งก่อนๆมากๆ ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะเรามีการประชุมและพูดคุยกันบ่อยมากขึ้นก็เป็นได้
เราได้กำหนดการคร่าวๆ ของโครงการว่าจะทำงานอะไรกันวันไหน โดยมีอาจารย์โจ ใช้โปรแกรม Microsoft Project (ผมเพิ่งเคยเห็น) ช่วยทำร่างให้ ในตัวโปรแกรมนั้น ผมคิดว่าน่าจะใช้ไม่ยาก หลังจากที่เลิกเรียนผมก็เลยไปหาโปรแกรมมาลงดู และลองเล่น ผมว่าโปรแกรมนี้น่าจะเป็นประโยชน์มากในตอนทำงาน หรือ ประชุมงานต่างๆมาก ทุกคนน่าจะลองหามาลงและลองใช้ดู
งานโครงงานนี้ได้แบ่งหน้าที่กันในวันนี้ โดย ส่วนของผมได้ทำเรื่องแบบประเมินของโครงงานที่จะทำ ซึ่งผมคิดว่างานนี้อาจจะได้ใช้ประโยชน์จากวิชาที่เรียนมาเป็นส่วนนึงในการช่วยประเมินก็ได้ เหมือนกับเป็นการลงสนามจริงที่ไม่ใช่แค่ในห้องเรียน
สุดท้ายนี้ วันที่ 19 สิงหาคม 2550 ถ้าใครได้กลับบ้านก็อย่าลืมไปลงประชามติ กันนะครับ เลือก”รับ” หรือ ”ไม่รับ” ร่าง ก็คิดให้ดีๆก่อนนะครับ อย่าใช้เพียงตามกระแส หรือ อารมณ์ ถ้าใครมีหนังสือเล่มสีเหลือง ก็ลองหามาอ่านก่อนตัดสินใจลงนะครับ
July 26, 2007
· Filed under Profile
ชื่อ นายศุภฤกษ์ อิฐรัตน์
อายุ 21 ปี
คณะวิศวกรรมศาสตร์ อุตสาหการ ปี 3
เบอร์ติดต่อ: 086-9901888
อีเมลล์: dolitose17203@hotmail.com
July 23, 2007
· Filed under Developing Leader
ในวันนี้ได้ฟังการบรรยาย เรื่องของการเขียนโครงงาน ทำให้ได้ทราบถึงโครงร่างอย่างคร่าวๆของการเขียนโครงงาน โดยในการบรรยายนั้นอาจจะรู้สึกง่วงๆเป็นระยะๆแต่ก็รู้เรื่อง และผมคิดว่าเราน่าจะนำความรู้ที่ได้ไปใช้ได้ในอนาคตได้ ทั้งในเรื่องของการเขียนโครงงานในงานกิจกรรมต่างๆ และ ในเรื่องของการทำงาน
หลังจากฟังการบรรยายแล้ว อาจารย์ก็ได้สรุปเรื่องหัวข้อที่จะต้องทำโครงงานร่วมกัน โดยให้สรุปเลือกมาเพียง 1 โครงงานที่จะต้องทำ ซึ่งเราจะไม่มีการโหวตออกเสียง ไม่มีการยกมือ เราจะต้องสรุปร่วมกัน ใช้เหตุผลในการแสดงความคิดเห็นต่อหัวข้อนั้นๆ มันเหมือนกับว่าจะทำงานร่วมกันต้องมีความสามัคคีภายในกลุ่ม ถ้าเราใช้วิธีการโหวตหรือยกมือออกเสียง อาจจะทำให้เกิดความขัดแย้งหรือไม่พอใจก็และอาจส่งผลต่อโครงงานก็เป็นได้.. แต่ในความเห็นส่วนตัวผมนั้น ผมคิดว่า ถ้าจะพูดถึงประชาธิปไตยนั้น ถ้ามีจำเป็นต้องทำการโหวต ก็ควรเป็นการใช้เสียงส่วนมากในการตัดสิน และก็ควรที่จะเคารพความเห็นของเสียงส่วนน้อยด้วย แต่ในกรณีของพวกเรานั้น อาจจะใช้ในเรื่องของการโหวตไม่ได้ เนื่องจากความเป็นกลุ่มเพื่อนกัน ถ้ากล่าวตรงๆก็คือ เพื่อนมากเสียงก็มาก จะเปรียบกับสภาก็เหมือนกับว่า พรรคใดมี ส.ส. ในสภานั้นมาก ก็จะได้เปรียบในการโหวต และอำนาจอยู่ในกลุ่มหรือพรรคนั้นๆมาก ซึ่งในส่วนของพวกเรานั้นเราเน้นการทำงานเป็นทีม ทุกคนต้องยอมรับในหัวข้อของโครงงานที่ได้ โดยไม่มีความรู้สึกที่ต่อต้านหรือขัดแย้ง จะทำให้การทำงานง่ายและมีประสิทธิภาพในการทำงานมาก
ถึงแม้จะได้หัวข้ออะไรก็ตาม โครงงานนี้เป็นของทุกคน ก็ต้องรับผิดชอบร่วมกัน เคารพเหตุผลของกันและกัน ถึงแม้จะมีการโต้แย้ง หรือ เถียงกันบ้างก็ควรจะให้อภัยกันใช้มั้ยครับ….
July 15, 2007
· Filed under Developing Leader
ได้ทราบถึงความหมายหรือคำจำกัดวามของคำว่า “ผู้นำ” ในหลากหลายมุม หลากหลายความหมาย ที่นอกเหนือจากที่ผมรู้จักและเข้าใจ มันทำใหเราจะสามารถจะพัฒนาตัวเองในการที่จะเป็นผู้นำได้ จากหลายๆคุณสมบัติต่างๆของผู้ที่จะเป็นผู้นำนั้น ในสภาวะปัจจุบัน ผมคิดว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ผู้นำทุกๆคนจำต้องมี คือ ความซื่อสัตย์ ความมีคุณธรรม ถ้าเก่งแล้วไม่มีความซื่อสัตย์ ไม่มีคุณธรรมนำใจ ก็ไม่สมควรที่จะเป็นผู้นำ นอกจากการได้เรียนรู้เรื่องของผู้นำแล้ว ยังได้รู้ถึงการวางแผนการบริหารการจัดการโครงงาน ทำรู้ขั้นตอนคร่าวๆของการจัดการโครงงาน การจัดลำดับความสำคัญของงาน และ การเขียน Gantt chart ซึ่งกระบวนการเหล่านี้ ทำให้เราจัดลำดับงาน ความคิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในท้ายคาบก็มีการแสดงความคิดเห็นอีกเหมือนครั้งที่แล้ว โดยคราวนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับหัวข้อของโครงงานที่จะทำกัน ผมชอบช่วงเวลานี้มากๆ ชอบที่จะฟังความเห็น ทัศนคติ ความคิด ของคนอื่นๆ ผมคิดว่า การได้เรียนรู้จากคนที่เก่ง มีประสบการณ์ ในด้านที่เราไม่รู้ เหมือนกับการเปิดโลกอีกด้านนึงของเราเลย