เรียนรู้และพัฒนาตัวเอง, KMUTT

     วันเสาร์ที่ผ่านมาได้มีการเรียนเกี่ยวกับเรื่องการสร้างแบบประเมิน ซึ่งก่อนจะมีการเรียน ผมคิดว่าในการทำแบบประเมินนั้น ไม่จำเป็นต้องผ่านกระบวนการคิดที่มากมาย แตหลังจากที่ได้ฟังบรรยายแล้วทำให้รู้สึกว่า ทำไมถึงวุ่นวายขนาดนี้ แต่ก็ทำให้ผมรู้สึกถึงความสำคัญของการประเมินมากขึ้น เพราะเราต้องใช้ผลของการประเมินไปเป็นตัวชี้วัดต่างๆ ทั้งในปัจจุบัน และในอนาคต

     ในการทำงานทุกๆครั้ง ถ้ามีการประเมินผลการทำงาน ผลจากการประเมิน ก็เป็นส่วนช่วยในการพัฒนางานให้ดีขึ้น ทำให้เราทราบถึงปัญหาของงาน ทราบว่าเราต้องแก้ไขอะไรบ้าง ถึงจะให้ได้งานที่ดีขึ้น    

     ในแบบประเมินหลายๆแบบที่ผมเคยได้ผ่านการทำหรือเคยเห็นมานั้น ผมชอบแบบประเมินอยู่แบบนึง คือ แบบประเมินเกี่ยวกับตนเอง มันทำให้เราได้รู้ถึงลักษณะและมุมมองบางมุมของตนเอง ที่แม้แต่ตัวเองยังไม่รู้ คราวนี้ผมก็มีหนังสืออีกแบบ ที่ภายในเล่มจะมีแบบประเมินเกี่ยวกับตนเอง และแบบสอบถามต่างๆ  ถ้าคนที่เคยเห็นหนังสือเรื่อง “7 อุปนิสัย สำหรับผู้ทรงประสิทธิผลยิ่ง” อาจจะคุ้นๆกับหนังสือเล่มที่ผมจะกล่าวถึงต่อไปนี้ก็ได้ เพราะชื่อคนแต่งนี้ คล้ายๆกันมาก หนังสือที่ว่านั้นชื่อ “6 การตัดสินใจท้าทายชีวิตวัยรุ่น” โดยผู้แต่งนั้นชื่อ Sean Covey นอกจากจะมีแบบประเมินแล้ว(ซึ่งเป็นส่วนนึงของหนังสือ) ภายในหนังสือจะมีเรื่องราวต่างๆมากมายที่ส่งผลให้เรารู้จักการบริหารจัดการตัวเราเอง การเรียงลำดับความสำคัญ การรู้จักหาความสุขใส่ตัว และอื่นๆมากมาย  ลองหาอ่านได้นะครับ

ตัวอย่างหนังสือครับ

     เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ได้มีอาจารย์พิเศษมาบรรยายในขั้นเรียน เรื่องๆนึงที่ผมฟังแล้วติดใจคือ เรื่อง “คุณสมบัติที่ควรจะมีของผู้นำประเทศในปัจจุบัน”  โดยถ้าผมให้เลือกระหว่างคนดี กับ คนเก่ง ควรจะให้ความสำคัญเรื่องใดก่อน ผมว่าหลายคนก็คงอาจจะมีคำตอบอยู่แล้ว

     ผมขอยกตัวอย่างให้ได้พิจารณานะครับ ในยุครัฐบาลทักษิณ เหตุที่อดีตนายกทักษฺิณ ชินวัตร  ได้ก้าวขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีนั้น มาจากที่คนทุกคนก็คิดว่า คนรวยไม่โกง คนทำธุรกิจด้วยตัวเองและประสบความสำเร็จนั้นเป็นคนเก่ง โดยเหตุผลนี้แหละทำให้อดีตนายกทักษิณ ได้ก้าวขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีคนถัดมา ต่อจากนายชวน หลีกภัย หัวหน้าพรรคประชาธิปปัติย์ สมัยนั้น

     จากการบริหารประเทศเพียงไม่กี่ปี ยุครัฐบาลทักษิณได้แก้ปัญหาเศรษฐกิจของประเทศจากที่เป็นหนี้ IMF อยู่เป็นหมื่นล้าน ดัชนีหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ร่วงลงเหลือไม่ถึงสามร้อยจุด และมีเงินทุนสำรองระหว่างประเทศอยู่ไม่ถึงพันล้านดอลลาร์  รัฐบาลชุดนี้สามารถใช้หนี้ได้หมด ทำให้เกิดการลงทุนจากต่างประเทศมากขึ้น ตัวเลขอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น หุ้นทะยานขึ้นทำสถิติใหม่เมื่อเทียบกับปี 40 และ มีเงินทุนสำรองระหว่างประเทศถึงระดับ 5 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ 

     แต่ไม่นานหลังจากรัฐบาลชุดนี้ได้ผ่านคืนวันอันแสนสุขมาหลายปี ในปี 2547 ทาง โมเดิร์นไนทีวี ได้มีคำสั่งให้ยกเลิกรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ ของ นาย สนธิ   ลิ้มทองกุล เนื่องจาก นายสนธิ ลิ้มทองกุล ได้ไปวิจารณ์ นายกรัฐมนตรีทักษิณ ชิณวัตร เรื่องการแต่งตั้งพระสังฆราช ซ้ำซ้อน ด้วยเหตุนี้รายการนี้จึงถูกสั่งให้ปิดไป หลังจากเหตุการณ์นี้ ทำให้เกิดปรากฎการณ์ ผ้าพันคอสีเหลือง โดยกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เกิดขึ้น เพื่อขับไล่ นายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชิณวัตร ให้ลงจากการเป็นนายกรัฐมนตรี กลุ่มพันธมิตรได้กล่าวหาเรื่องคอรัปชั่นของรัฐบาลชุดนี้มากมาย ส่วนใหญ่จะเป็นการคอรัปชั่นเชิงนโยบาย เช่น พรบ การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ซึ่งในการคอรัปชั่นในยุคนี้มีกระบวนการที่ซับซ้อนยากที่จะสาวถึงตัวการใหญ่ และกรณีการขายหุ้นในกลุ่มชิน ของนายกทักษิณ ชิณวัตร ซึ่งการขายหุ้นนั้น เป็นการขายสัมปทานดาวเทียมที่ได้รับจากรัฐให้แก่สิงคโปร์ ในช่วงนี้ทำให้เกิดคำถามต่อผู้นำในเรื่อง คุณธรรม จริยธรรมเกิดขุึ้น

     จากการเรียนรู้ได้อดีต หลายคนอาจจะตอบได้ว่าบุคคลที่จะมาเป็นผู้นำของประเทศนั้น คุณสมบัติที่สำคัญ ควรคำนึงถึงเรื่องใดก่อนกัน ระหว่าง คนดี กับ คนเก่ง โดยในส่วนตัวผมนั้นคิดว่า บุคคลที่จะมาเป็นผู้นำประเทศนั้น ผมจะให้ความสำคัญในเรื่องบุคคลที่เก่ง มีความสามารถมาก่อนเป็นอันแรก หลังจากนั้นจึงพิจารณาในเรื่องของความดี ส่วนเหตุผลนั้น ถ้าใครสงสัยค่อยมาถามผมได้ครับ

ปล ถ้าผมมีเวลาว่าง ผมจะโพสตอบนะครับ (ตอนนี้ไม่ไหวง่วงนอนมากๆ พิมพ์ไม่ไหวแล้วครับ)

ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ทำ Blog ช้ามาก เนื่องจากสอบใกล้เสร็จ วันนี้ (11/08/2550) ผมเลยได้โอกาสอัพเรื่องการเรียนรู้ของวันที่ 4 ที่ผ่านมา (ผมสอบเสร็จไปแล้ว 4 วิชา เหลืออีก 1 วิชา)

วันนี้อาจารย์ได้นัดให้พวกเราไปรายงานผลจากการประชุม ของทุกๆครั้งที่ผ่านมา แล้วสรุปให้อาจารย์ฟังว่าตกลงเราจะทำโครงงานอะไรกันดี ซึ่งในวันนี้เราก็ได้มีโอกาสคุยกันอีกครั้งต่อหน้าอาจารย์ โดยมีอาจารย์คอยให้คำแนะนำและติชม จากการที่เรานั่งคุยกันหลายๆครั้งทำให้ผมรู้สึกได้ว่า เพื่อนๆ ทุกคนพัฒนาตนเองมากขึ้นจากครั้งก่อนๆมากๆ ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะเรามีการประชุมและพูดคุยกันบ่อยมากขึ้นก็เป็นได้

เราได้กำหนดการคร่าวๆ ของโครงการว่าจะทำงานอะไรกันวันไหน โดยมีอาจารย์โจ ใช้โปรแกรม Microsoft Project (ผมเพิ่งเคยเห็น) ช่วยทำร่างให้ ในตัวโปรแกรมนั้น ผมคิดว่าน่าจะใช้ไม่ยาก หลังจากที่เลิกเรียนผมก็เลยไปหาโปรแกรมมาลงดู และลองเล่น ผมว่าโปรแกรมนี้น่าจะเป็นประโยชน์มากในตอนทำงาน หรือ ประชุมงานต่างๆมาก ทุกคนน่าจะลองหามาลงและลองใช้ดู

งานโครงงานนี้ได้แบ่งหน้าที่กันในวันนี้ โดย ส่วนของผมได้ทำเรื่องแบบประเมินของโครงงานที่จะทำ ซึ่งผมคิดว่างานนี้อาจจะได้ใช้ประโยชน์จากวิชาที่เรียนมาเป็นส่วนนึงในการช่วยประเมินก็ได้ เหมือนกับเป็นการลงสนามจริงที่ไม่ใช่แค่ในห้องเรียน

สุดท้ายนี้ วันที่ 19 สิงหาคม 2550 ถ้าใครได้กลับบ้านก็อย่าลืมไปลงประชามติ กันนะครับ เลือก”รับ” หรือ ”ไม่รับ” ร่าง ก็คิดให้ดีๆก่อนนะครับ อย่าใช้เพียงตามกระแส หรือ อารมณ์ ถ้าใครมีหนังสือเล่มสีเหลือง ก็ลองหามาอ่านก่อนตัดสินใจลงนะครับ

     ในวันนี้ได้ฟังการบรรยาย เรื่องของการเขียนโครงงาน ทำให้ได้ทราบถึงโครงร่างอย่างคร่าวๆของการเขียนโครงงาน โดยในการบรรยายนั้นอาจจะรู้สึกง่วงๆเป็นระยะๆแต่ก็รู้เรื่อง และผมคิดว่าเราน่าจะนำความรู้ที่ได้ไปใช้ได้ในอนาคตได้ ทั้งในเรื่องของการเขียนโครงงานในงานกิจกรรมต่างๆ และ ในเรื่องของการทำงาน 
     หลังจากฟังการบรรยายแล้ว อาจารย์ก็ได้สรุปเรื่องหัวข้อที่จะต้องทำโครงงานร่วมกัน โดยให้สรุปเลือกมาเพียง 1 โครงงานที่จะต้องทำ ซึ่งเราจะไม่มีการโหวตออกเสียง ไม่มีการยกมือ เราจะต้องสรุปร่วมกัน ใช้เหตุผลในการแสดงความคิดเห็นต่อหัวข้อนั้นๆ มันเหมือนกับว่าจะทำงานร่วมกันต้องมีความสามัคคีภายในกลุ่ม ถ้าเราใช้วิธีการโหวตหรือยกมือออกเสียง อาจจะทำให้เกิดความขัดแย้งหรือไม่พอใจก็และอาจส่งผลต่อโครงงานก็เป็นได้.. แต่ในความเห็นส่วนตัวผมนั้น ผมคิดว่า ถ้าจะพูดถึงประชาธิปไตยนั้น ถ้ามีจำเป็นต้องทำการโหวต ก็ควรเป็นการใช้เสียงส่วนมากในการตัดสิน และก็ควรที่จะเคารพความเห็นของเสียงส่วนน้อยด้วย แต่ในกรณีของพวกเรานั้น อาจจะใช้ในเรื่องของการโหวตไม่ได้ เนื่องจากความเป็นกลุ่มเพื่อนกัน ถ้ากล่าวตรงๆก็คือ เพื่อนมากเสียงก็มาก จะเปรียบกับสภาก็เหมือนกับว่า พรรคใดมี ส.ส. ในสภานั้นมาก ก็จะได้เปรียบในการโหวต และอำนาจอยู่ในกลุ่มหรือพรรคนั้นๆมาก ซึ่งในส่วนของพวกเรานั้นเราเน้นการทำงานเป็นทีม ทุกคนต้องยอมรับในหัวข้อของโครงงานที่ได้ โดยไม่มีความรู้สึกที่ต่อต้านหรือขัดแย้ง จะทำให้การทำงานง่ายและมีประสิทธิภาพในการทำงานมาก
     ถึงแม้จะได้หัวข้ออะไรก็ตาม โครงงานนี้เป็นของทุกคน ก็ต้องรับผิดชอบร่วมกัน เคารพเหตุผลของกันและกัน ถึงแม้จะมีการโต้แย้ง หรือ เถียงกันบ้างก็ควรจะให้อภัยกันใช้มั้ยครับ….
    

     ได้ทราบถึงความหมายหรือคำจำกัดวามของคำว่า “ผู้นำ” ในหลากหลายมุม หลากหลายความหมาย ที่นอกเหนือจากที่ผมรู้จักและเข้าใจ มันทำใหเราจะสามารถจะพัฒนาตัวเองในการที่จะเป็นผู้นำได้      จากหลายๆคุณสมบัติต่างๆของผู้ที่จะเป็นผู้นำนั้น ในสภาวะปัจจุบัน ผมคิดว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ผู้นำทุกๆคนจำต้องมี คือ ความซื่อสัตย์ ความมีคุณธรรม ถ้าเก่งแล้วไม่มีความซื่อสัตย์ ไม่มีคุณธรรมนำใจ ก็ไม่สมควรที่จะเป็นผู้นำ นอกจากการได้เรียนรู้เรื่องของผู้นำแล้ว ยังได้รู้ถึงการวางแผนการบริหารการจัดการโครงงาน  ทำรู้ขั้นตอนคร่าวๆของการจัดการโครงงาน  การจัดลำดับความสำคัญของงาน และ การเขียน Gantt chart ซึ่งกระบวนการเหล่านี้ ทำให้เราจัดลำดับงาน ความคิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ         ในท้ายคาบก็มีการแสดงความคิดเห็นอีกเหมือนครั้งที่แล้ว โดยคราวนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับหัวข้อของโครงงานที่จะทำกัน ผมชอบช่วงเวลานี้มากๆ ชอบที่จะฟังความเห็น ทัศนคติ ความคิด ของคนอื่นๆ ผมคิดว่า การได้เรียนรู้จากคนที่เก่ง มีประสบการณ์ ในด้านที่เราไม่รู้ เหมือนกับการเปิดโลกอีกด้านนึงของเราเลย