ในลักษณะที่ว่า ผู้นำต้องรู้จักวางตัวนั้น ผมนั้นหมายความว่า นอกจากการที่รู้จักวางตัวไม่ว่าจะตามสถานที่ต่างๆหรือการวางตัวต่อผู้ใหญ่แล้ว ผมยังหมายถึง การรู้จักเอาตัวรอดในสถาการณ์นั้นๆ โดยพื้นฐานที่บ้านผมนั้น พ่อผมท่านได้สอนให้รู้จักเวลา งานคืองาน เล่นคือเล่น และที่สำคัญท่านได้ย้ำเรื่องการรู้จักเอาตัวรอด เป็นยอดดี เห็นประโยชน์ส่วนตัวโดยเฉพาะเรื่องที่สำคัญมาก่อนประโยชน์ส่วนรวม ซึ่งบางคนอาจจะมองว่า การกระทำอย่างนี้เป็นเรื่องของคนที่เห็นแก่ตัว แต่ผมกลับมองว่า ถ้าเรารู้จักใส่ใจดูแลตัวเองให้ได้ดีแล้ว เรื่องของส่วนรวมก็สามารถทำให้ได้ดีเช่นกัน สิ่งนี้ผมจึงคิดว่าเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยึ่งในเรื่องของผู้นำ ถ้ามองในวิชาการนิดนึงก็น่าจะเป็นเรื่องการจัดการเวลาของตัวเอง การเรียงลำดับและแบ่งความสำคัญก่อนหลัง ว่าอะไรสมควรมาก่อนมาหลัง

      หลังจากฟังอาจารย์บรรยายแล้ว ก็ทำให้ผมรู้ว่า ผู้นำ ในตัวอย่างที่อาจารย์ยกขึ้นมานั้นเหมือนกับว่าจะเป็นผู้นำในอุดมคติ  ผมว่าคงจะไม่มี หรือ หายากมากๆในโลกนี้ ผู้นำจริงๆแล้วก็ต้องมีจุดเด่นของแต่ละบุคคลอยู่แล้ว ซึ่งผมคิดว่า ผู้นำจริงๆแล้วนั้น ถ้าไม่พูดถึงบุคคลระดับผู้บริหาร โดยเอาแค่ตัวเรา เราทุกคนก็เป็นผู้นำในเรื่องต่างๆอยู่แล้ว โดยแต่ละคนจะมีลักษณะเด่นที่แตกต่างกันไป จากที่ผมเรียนวิชานี้ถึงจะไม่กี่เดือน ทำให้ผมมองเห็นจุดเด่นของคนแต่ละคนในกลุ่มมากมาย ซึ่งถ้ามีเวลาในการเรียนมากกว่านี้ อาจจะทำให้รู้จักคนในกลุ่มแล้วมองเห็นจุดเด่นในเรื่องต่างๆได้มากกว่านี้ก็เป็นได้

     ในการทำงานทุกๆครั้ง ถ้ามีการประเมินผลการทำงาน ผลจากการประเมิน ก็เป็นส่วนช่วยในการพัฒนางานให้ดีขึ้น ทำให้เราทราบถึงปัญหาของงาน ทราบว่าเราต้องแก้ไขอะไรบ้าง ถึงจะให้ได้งานที่ดีขึ้น    

     ในแบบประเมินหลายๆแบบที่ผมเคยได้ผ่านการทำหรือเคยเห็นมานั้น ผมชอบแบบประเมินอยู่แบบนึง คือ แบบประเมินเกี่ยวกับตนเอง มันทำให้เราได้รู้ถึงลักษณะและมุมมองบางมุมของตนเอง ที่แม้แต่ตัวเองยังไม่รู้ คราวนี้ผมก็มีหนังสืออีกแบบ ที่ภายในเล่มจะมีแบบประเมินเกี่ยวกับตนเอง และแบบสอบถามต่างๆ  ถ้าคนที่เคยเห็นหนังสือเรื่อง “7 อุปนิสัย สำหรับผู้ทรงประสิทธิผลยิ่ง” อาจจะคุ้นๆกับหนังสือเล่มที่ผมจะกล่าวถึงต่อไปนี้ก็ได้ เพราะชื่อคนแต่งนี้ คล้ายๆกันมาก หนังสือที่ว่านั้นชื่อ “6 การตัดสินใจท้าทายชีวิตวัยรุ่น” โดยผู้แต่งนั้นชื่อ Sean Covey นอกจากจะมีแบบประเมินแล้ว(ซึ่งเป็นส่วนนึงของหนังสือ) ภายในหนังสือจะมีเรื่องราวต่างๆมากมายที่ส่งผลให้เรารู้จักการบริหารจัดการตัวเราเอง การเรียงลำดับความสำคัญ การรู้จักหาความสุขใส่ตัว และอื่นๆมากมาย  ลองหาอ่านได้นะครับ

ตัวอย่างหนังสือครับ

      สินค้าทุกอย่างล้วนเกิดจากความคิดสร้างสรรค์ โดยทุกอย่างเกิดจากการคิดนอกกรอบ การมองสิ่งที่คนอื่นๆไม่รู้จักมอง และการรู้จักตั้งปัญหาที่เกิดจากความสงสัยในสิ่งๆที่ผู้คิดค้นสังเกตเห็น แล้วทำการหาคำตอบของปัญหานั้น ถ้าทุกคนรู้จักสังเกตสิ่งต่างๆรอบๆตัว ตั้งคำถาม และหาคำตอบ ไม่แน่นะครับ คุณอาจจะเป็นบุคคลที่สามารถคิดค้นนวัตกรรมใหม่ๆของโลกขึ้นมาก็ได้… 

      รูปตัวอย่างหนังสือนะครับ ใครสนใจจะอ่านก็มายืมผมได้นะครับ หรือใครอยากจะซื้อเก็บไว้ก็ไปหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไปครับ

     ผมขอยกตัวอย่างให้ได้พิจารณานะครับ ในยุครัฐบาลทักษิณ เหตุที่อดีตนายกทักษฺิณ ชินวัตร  ได้ก้าวขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีนั้น มาจากที่คนทุกคนก็คิดว่า คนรวยไม่โกง คนทำธุรกิจด้วยตัวเองและประสบความสำเร็จนั้นเป็นคนเก่ง โดยเหตุผลนี้แหละทำให้อดีตนายกทักษิณ ได้ก้าวขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีคนถัดมา ต่อจากนายชวน หลีกภัย หัวหน้าพรรคประชาธิปปัติย์ สมัยนั้น

     จากการบริหารประเทศเพียงไม่กี่ปี ยุครัฐบาลทักษิณได้แก้ปัญหาเศรษฐกิจของประเทศจากที่เป็นหนี้ IMF อยู่เป็นหมื่นล้าน ดัชนีหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ร่วงลงเหลือไม่ถึงสามร้อยจุด และมีเงินทุนสำรองระหว่างประเทศอยู่ไม่ถึงพันล้านดอลลาร์  รัฐบาลชุดนี้สามารถใช้หนี้ได้หมด ทำให้เกิดการลงทุนจากต่างประเทศมากขึ้น ตัวเลขอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น หุ้นทะยานขึ้นทำสถิติใหม่เมื่อเทียบกับปี 40 และ มีเงินทุนสำรองระหว่างประเทศถึงระดับ 5 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ 

     แต่ไม่นานหลังจากรัฐบาลชุดนี้ได้ผ่านคืนวันอันแสนสุขมาหลายปี ในปี 2547 ทาง โมเดิร์นไนทีวี ได้มีคำสั่งให้ยกเลิกรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ ของ นาย สนธิ   ลิ้มทองกุล เนื่องจาก นายสนธิ ลิ้มทองกุล ได้ไปวิจารณ์ นายกรัฐมนตรีทักษิณ ชิณวัตร เรื่องการแต่งตั้งพระสังฆราช ซ้ำซ้อน ด้วยเหตุนี้รายการนี้จึงถูกสั่งให้ปิดไป หลังจากเหตุการณ์นี้ ทำให้เกิดปรากฎการณ์ ผ้าพันคอสีเหลือง โดยกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เกิดขึ้น เพื่อขับไล่ นายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชิณวัตร ให้ลงจากการเป็นนายกรัฐมนตรี กลุ่มพันธมิตรได้กล่าวหาเรื่องคอรัปชั่นของรัฐบาลชุดนี้มากมาย ส่วนใหญ่จะเป็นการคอรัปชั่นเชิงนโยบาย เช่น พรบ การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ซึ่งในการคอรัปชั่นในยุคนี้มีกระบวนการที่ซับซ้อนยากที่จะสาวถึงตัวการใหญ่ และกรณีการขายหุ้นในกลุ่มชิน ของนายกทักษิณ ชิณวัตร ซึ่งการขายหุ้นนั้น เป็นการขายสัมปทานดาวเทียมที่ได้รับจากรัฐให้แก่สิงคโปร์ ในช่วงนี้ทำให้เกิดคำถามต่อผู้นำในเรื่อง คุณธรรม จริยธรรมเกิดขุึ้น

     จากการเรียนรู้ได้อดีต หลายคนอาจจะตอบได้ว่าบุคคลที่จะมาเป็นผู้นำของประเทศนั้น คุณสมบัติที่สำคัญ ควรคำนึงถึงเรื่องใดก่อนกัน ระหว่าง คนดี กับ คนเก่ง โดยในส่วนตัวผมนั้นคิดว่า บุคคลที่จะมาเป็นผู้นำประเทศนั้น ผมจะให้ความสำคัญในเรื่องบุคคลที่เก่ง มีความสามารถมาก่อนเป็นอันแรก หลังจากนั้นจึงพิจารณาในเรื่องของความดี ส่วนเหตุผลนั้น ถ้าใครสงสัยค่อยมาถามผมได้ครับ

ปล ถ้าผมมีเวลาว่าง ผมจะโพสตอบนะครับ (ตอนนี้ไม่ไหวง่วงนอนมากๆ พิมพ์ไม่ไหวแล้วครับ)

     ผมได้ส่งแบบประเมินไปทางอีเมลเพื่อให้อาจารย์โจได้ตรวจดูก่อนจะทำการประเมินทุกคน ซึ่งคาดว่าไม่น่าจะมีปัญหา และน่าจะเริ่มประเมินทุกคนได้ในการประชุมครั้งถัดไป (ก่อนไปเขาหินซ้อน)

     ส่วนในการประเมินเรื่องอื่นๆนั้น ผมได้แค่จำนวนคร่าวๆมาประมาณ 800 ชุด จาก นักศึกษาทั้งหมด ทั้งจากบาดมด และ บางขุนเทียน

     ปล ในการประชุมครั้งหน้า ผมอยากจะให้มากันทุกคนนะครับ จะได้เริ่มทำแบบประเมินกันครับ

วันนี้อาจารย์ได้นัดให้พวกเราไปรายงานผลจากการประชุม ของทุกๆครั้งที่ผ่านมา แล้วสรุปให้อาจารย์ฟังว่าตกลงเราจะทำโครงงานอะไรกันดี ซึ่งในวันนี้เราก็ได้มีโอกาสคุยกันอีกครั้งต่อหน้าอาจารย์ โดยมีอาจารย์คอยให้คำแนะนำและติชม จากการที่เรานั่งคุยกันหลายๆครั้งทำให้ผมรู้สึกได้ว่า เพื่อนๆ ทุกคนพัฒนาตนเองมากขึ้นจากครั้งก่อนๆมากๆ ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะเรามีการประชุมและพูดคุยกันบ่อยมากขึ้นก็เป็นได้

เราได้กำหนดการคร่าวๆ ของโครงการว่าจะทำงานอะไรกันวันไหน โดยมีอาจารย์โจ ใช้โปรแกรม Microsoft Project (ผมเพิ่งเคยเห็น) ช่วยทำร่างให้ ในตัวโปรแกรมนั้น ผมคิดว่าน่าจะใช้ไม่ยาก หลังจากที่เลิกเรียนผมก็เลยไปหาโปรแกรมมาลงดู และลองเล่น ผมว่าโปรแกรมนี้น่าจะเป็นประโยชน์มากในตอนทำงาน หรือ ประชุมงานต่างๆมาก ทุกคนน่าจะลองหามาลงและลองใช้ดู

งานโครงงานนี้ได้แบ่งหน้าที่กันในวันนี้ โดย ส่วนของผมได้ทำเรื่องแบบประเมินของโครงงานที่จะทำ ซึ่งผมคิดว่างานนี้อาจจะได้ใช้ประโยชน์จากวิชาที่เรียนมาเป็นส่วนนึงในการช่วยประเมินก็ได้ เหมือนกับเป็นการลงสนามจริงที่ไม่ใช่แค่ในห้องเรียน

สุดท้ายนี้ วันที่ 19 สิงหาคม 2550 ถ้าใครได้กลับบ้านก็อย่าลืมไปลงประชามติ กันนะครับ เลือก”รับ” หรือ ”ไม่รับ” ร่าง ก็คิดให้ดีๆก่อนนะครับ อย่าใช้เพียงตามกระแส หรือ อารมณ์ ถ้าใครมีหนังสือเล่มสีเหลือง ก็ลองหามาอ่านก่อนตัดสินใจลงนะครับ